vrijdag 22 november 2013

Op avontuur naar Nederland!


Vandaag was ik te gast in het Theresia Lyceum in Tilburg. Samen met nog zeven Nederlandse schrijvers werd ik, (de enige Vlaamse in het gezelschap en alleen al daarom redelijk exotisch) ongelooflijk in de watten gelegd! De Nederlandse auteurs die er ook waren, zijn Simon van der Geest, Wilma Geldof, Agave Kruijssen, Inez van Loon, Ineke Mahieu, Rob Ruggenberg, Annejoke Smids en Maren Stoffels. Stuk voor stuk enthousiaste en sympathieke mensen, blij dat ik ze heb leren kennen!
 
Een verslag van een erg spannende en heerlijk ontspannende dag!
Het station van Antwerpen is altijd een belevenis. De architectuur alleen al maakt dat ik riskeer mijn treinverbinding te missen. Als ik niet uitkeek naar zo'n heerlijke dag, zou ik dat niet eens erg vinden. Maar hop, uitstappen, foto nemen en dan vlug twee verdiepingen lager gaan, op zoek naar spoor 22.
 
 
Ik kon het niet laten om daar ook nog vlug een plaatje te schieten. Wat een fantastisch station is dit toch! Toch maar even checken dat ik niet op de Thalys terechtkom, want daar mag ik niet op, mijn ticket laat dat niet toe ... :-)


Het landschap dat voorbijschiet, daar kan ik urenlang naar kijken. De huizen, de weiden, de paaltjes, de scheefgezakte bomen, de seizoenen die je daar ongestoord kunt bekijken en in mijn oren het gesprek achter mij proberen te volgen, dat in het Italiaans was en best goed begrijpbaar (ik ken namelijk geen Italiaans ;-)


Het station in Roosendaal. Ik leerde daar voor het eerst de chipmachines kennen. Geen eetbare chips, maar wel kaartjes die je moet scannen om op de trein te kunnen. Alle Nederlanders hebben die en er zijn nog wel loketten, maar die rekenen vijftig eurocent meer aan voor wie nog een papieren kaartje wil. Modern land! :-) In de kiosk zag ik snoepzakjes die wij hier niet kennen, van krijtjes tot dropjes, leuk om te zien. En een worstenbroodje heet hier een saucijzenbroodje, grappig toch.


De school is kleurrijk en helemaal anders dan bij ons en toch ook hetzelfde. Gangen zoals je ze in elke school wel ziet, maar er is een hele leuke structuur en ook een wintertuin waar de leerlingen door luchtblazers of zoiets warm worden gehouden.


Hier heb ik een beeld van de wintertuin, het lijkt eigenlijk op een hele grote serre als je het van buiten ziet. Mooi toch! :-)


We werden verwend, en hoe! De broodjes waren heerlijk en de krentenbollen zijn vanaf nu mijn favoriet. Zou mijn buurman de wakkere bakker die ook willen bakken, alstublieft? Waarschijnlijk niet. Ach ja, dan neem ik nog wel eens de trein naar Tilburg.


Na afloop van de lezingen en de uitreiking van de schrijfwedstrijd, was het signeertijd. Wow! Tafels vol boeken met daarachter acht auteurs, die zo ongeveer bestormd werden. Signeren, signeren en nog eens signeren. Heerlijk! En nadien zelf ook een beetje kopen en laten signeren, waarom niet? :-)


Simpel, maar doeltreffend: een reuzengroot schaakbord. Ik denk dat ik  morgen maar eens met mijn directeur ga praten. Zou dat niet iets leuks zijn voor bij ons? Schaken schijnt heel doeltreffend te zijn om inzicht te krijgen en om daardoor ook beter te leren. Wie weet ...


Nadien nog gezellig napraten met een drankje en een grapje! Nagloeien van een heerlijke dag en toen kregen we nog een gedrukt boekje met alle verhalen en een fles wijn als bedanking! Heerlijk. En waauw, wat een leraarskamer zeg!


Het lijkt wel een lounge in een hotel! :-)


Met een aankondigingssysteem om van te watertanden ;-)


De terugreis verliep vlot. Als ik niet meer door het raam kan kijken, luister ik naar gesprekken om mij heen. Vermoeiend, maar zeer leerrijk soms. Net voor het vertrek in Tilburg zag ik op het spoor een roos liggen. Daar zit vast een verhaal achter.


Tegenover het station van Roosendaal ligt een heel gezellige brasserie waar ik een halfuurtje opgewarmd heb met een chocomelk, (echte cecemel, jawel!) om daarna op de voorlaatste trein naar huis te springen.


Dit Nederlandse avontuur zal ik niet gauw vergeten. Een dag vol fijne gesprekken, twee superleuke lezingen met heerlijke brugpiepers. Ik denk niet dat de kinderen gauw zullen vergeten wat piepers bij ons betekent ;-) Een dag vol plezier en een meer dan fijne ontvangst, wat wil een schrijver nog meer! :-)

Mentor Ed zei: 'Bij ons zijn de auteurs de sterren van de dag!'

Wel, ook al waren we sardientjes in een blik in de auto nadien (vijf auteurs in één auto!), toch zijn die woorden maar al te waar!

Een dikke pluim voor de leerlingen en de leerkrachten van het Theresia Lyceum! Ze gaven mij en mijn Nederlandse collega's een onvergetelijke dag! Stiekem hoop ik dat ik volgend jaar terug mag gaan.

Tot gauw,

Inge
x

4 opmerkingen:

  1. Wat een avontuur! Leuk om mee te lezen! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Door het lezen van je verslag is het net alsof ik er bij was. Bedankt om mij te laten meegenieten van je heerlijke dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi verslag. Wat je vergeet te vermelden (Vlaamse bescheidenheid?) is je geweldige verhaalbegin, dat door de leerlingen gebruikt werd in de verhalenwedstrijd. Beklemmend, bloedspannend, totaal anders dan dat van de anderen. En dan Mai Le, dat meisje, dat jouw verhaal afmaakte, waarbij iedereen zijn adem inhield. Prachtig! Voor mij een hoogtepunt van de dag.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi compliment van Rob. Ik weet zeker dat het meer dan verdiend is!

    BeantwoordenVerwijderen