maandag 21 mei 2012

Een mooie recensie van Finn!

Deze las ik vandaag in De Leeswelp!

Finn, of Hoe de zomer naar gras rook

Vriendschap / zomer / anders zijn

8+ - Nau en Finn brengen samen de zomervakantie door. Ze ontmoetten elkaar voor het eerst de zomer ervoor: Nau lag in een veld naar de lucht te staren en plots lag Finn naast haar. Sinds dat ogenblik zijn ze onafscheidelijk tijdens de vakantie. Zo breken ze samen in een vervallen schuurtje in, gaan ze zwemmen in een stroompje of vangen ze koeien met een lasso. Het ene spel vindt Nau al leuker dan het andere, al zal ze dat niet gauw aan Finn toegeven. Wat ze ook samen doen, Nau gaat altijd een stap verder dan ze zou doen als hij er niet was. Door hem kijkt ze anders tegen de dingen aan en wordt ze extra moedig. Wanneer Finn dan niet in de buurt is, voelt Nau zich een beetje verlaten en kan ze niet stoppen met aan hem te denken. Zowel voor Nau als voor de lezer is Finns aanwezigheid vaak een mysterie: wie is hij eigenlijk, waar komt hij vandaan en waar gaat hij naartoe als de zomer voorbij is? Die anonimiteit lijkt te worden benadrukt in de tekeningen. Het zijn eenvoudige, ruwe schetsen, die weinig meer doen dan de situatie uitbeelden. Daar waar Naus gezicht steeds wordt weergegeven, is dat van Finn veelal vaag geschetst, waardoor je je bijna gaat afvragen of Finn wel echt bestaat. De tekeningen komen net iets te kinderlijk over om goed bij de sfeer te passen.

De heldere en beeldende taal is dan weer wel raak. Zonder al te veel moeite en in weinig woorden kan de schrijfster een beklijvend beeld neerzetten: 'Ik waadde door het water, terwijl de paniek mijn keel dichtschroefde. 'Finn,' fluisterde ik ten slotte. De tranen duwden.' Misschaert gebruikt geen overbodige woorden en je voelt steeds mee met Naus emoties, je beleeft mee haar angst om Finn te verliezen.

De warme, zomerse sfeer waarin het verhaal zich afspeelt, spreekt uit iedere gebeurtenis en is kenmerkend voor de band tussen Finn en Nau. Rond dit hartverwarmende portret van een zomervriendschap blijven aan het einde van het boek nog wat vragen hangen, maar dat maakt het verhaal net intrigerend genoeg om het een kans te geven.

(Bron: De leeswelp, St├ęphanie Cuyt)

Heel blij mee, natuurlijk ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten